Κραταιά ως θάνατος αγάπη

Μουσικό διάλειμμα.
Ή αλλιώς
Ας μας πάρει και η μουσική να μας σηκώσει....

Σεφέρης Θεοδωράκης Φαραντούρη: Ένα Τραγούδι.

Πόσα χρόνια το ψάχνω αυτό στο διαδίκτυο ούτε θυμάμαι. Από τον καιρό που αναζήτησα τραγούδι ίσως; Γιατί είναι από τα τραγούδια που "τραγουδώ" όταν κανείς δεν ακούει.
Φοιτητικά χρόνια, συναυλίες, το Μυθιστόρημα του Σεφέρη, το Νεοελληνικό της Φιλοσοφικής. Το δέντρο που μεγάλωσα στον ίσκιο του και μου το έκοψαν. Το δέντρο που με σήκωνε ψηλά τα καλοκαίρια και τώρα χαμήλωσε. Ο ύπνος ενός μωρού με τα πράσινα φύλλα του να χαράζει τα όνειρά μου. Η αγρύπνια του έρωτα που δεν ζηλεύει τον ύπνο. Η έγνοια που αναπαύεται μόνο στον ήσυχο ίσκιο του.
(Αφιερωμένο σε αγαπημένο συνάδελφο, σεφερικό και ομογάλακτο της ποίησης.)

Πάμε να ανασάνουμε;

Μια ενημερωτική πρόταση από μένα για τις δύο επόμενες σαββατοκυριακάτικες εξόδους σας. Όχι, δεν με πήρανε στο Αθηνόραμα, είπα να παινέψω λίγο το σπίτι μου. Και τους σπιτικούς μου.Γιατί οι άνθρωποι που δουλεύουμε καλά μαζί, είναι οικογένειά μας, οικείοι, με την πιο ωραία απόχρωση της λέξης. Μια από αυτούς, η άξια συνάδελφός μου, η Αλίκη, η μουσικός μας. Πέντε χρόνια σχεδόν μαζί, διοργανώσαμε όμορφες γιορτές, χαρήκαμε μουσικές, τραγούδια, είδαμε τους μαθητές μας να τραγουδάνε, να έχουν μαζί τους όλη μέρα φλογέρες σαν να είναι μολύβια, να αναπτύσσουν δεξιότητες εξόριστες από τα σχολεία της παπαγαλίας και της χρησιμοθηρίας. Μια μουσικός που διδάσκει μουσική, όχι απλώς ιστορία της μουσικής ή κολυβογράμματά της, όπως συνηθίζεται.
Ας τη γνωρίσουμε λοιπόν και ως μουσικό, εκτός σχολείου, με το συγκρότημά της, την ΑΝΑΣΑ. Οικείο όνομα για μας, μα και οικεία ανάγκη.

There is more to the picture...

Ένα τραγουδάκι για τους απόφοιτους μας, τους φετινούς που θα μας λείψουν πολύ, αλλά θα μας έρχονται συνέχεια, λέει, και τους προ προ προπέρσινους που πήγαν πολύ καλά φέτος στις πανελλήνιες.
Καλό καλοκαίρι...και για να μη ξεχνιόμαστε, Αθανασία, ρίξε μια μετάφραση σ' αυτά τα στιχάκια:

My my, hey hey
Rock and roll is here to stay
It's better to burn out
Than to fade away
My my, hey hey.

Out of the blue and into the black
They give you this, but you pay for that
And once you're gone, you can never come back
When you're out of the blue and into the black.

The king is gone but he's not forgotten
This is the story of a johnny rotten
It's better to burn out than it is to rust
The king is gone but he's not forgotten.

Hey hey, my my
Rock and roll can never die
There's more to the picture
Than meets the eye.
Hey hey, my my.

Η πιο όμορφη θάλασσα

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, μια από τις πιο ωραίες "συναντήσεις" ποίησης, μουσικής, λαών.
Να το λέτε κάθε φορά μέσα σας σαν προσευχή, όταν μπαίνετε σε μια καινούρια θάλασσα...

Με ποιον θα πας και ποιον θ' αφήσεις

Τελικά, δεν είναι και τόσο ξεπερασμένο το δίλημμα. Όσο και να χάσαμε την πίστη μας σε κοσμοσωτήριες θεωρίες και ανύπαρκτους επίγειους παραδείσους, όσο και να μπερδευτήκαμε μεταξύ ευμάρειας και στοιχειωδών δημοκρατικών εγγυήσεων, όσο και να στόμωσε η συνείδησή μας από χίλιες δυο προδομένες ελπίδες, να, που έρχονται καιροί ασπρόμαυροι. Οι φτωχοί και οι πλούσιοι. Τίποτε ανάμεσα. Οι πρώτοι του κόσμου και οι έσχατοι. Καμιά διαβάθμιση. Η ζωή κι ο θάνατος του πλανήτη. Καμιά εναλλακτική προοπτική. Εμείς και οι Άλλοι. Αυτό κι αν είναι τελεσίδικα άσπρο μαύρο. Μόνο που δεν ξέρω πού το μαύρο και πού το άσπρο πια...

Παλιά μου τέχνη!

Πολλή κατήφεια, σκεπτικισμός, βαριά κουλτούρα... Δυσοίωνα πράγματα...
Είπα να σας ξεκουνήσω λίγο με τον γνωστό σας παλιό καλό τρόπο.
Για, να κάνουμε παιχνίδι με το αγαπημένο μου συρτό!

Ένα σκυλοτράγουδο μες στο χειμώνα.

Ο χειμώνας του 2003-4 ήταν από τους πιο δύσκολους που έχω ζήσει στο νησί. Λες και το ήξερε πως θα είναι ο τελευταίος και μου έκανε καψόνι. Ξεχάσαμε τι είναι το ρεύμα πολλές φορές και αρκετές πώς είναι να τρέχουν νερό οι βρύσες. Τα χιόνια θύμιζαν Άλπεις κι εγώ καθόλου δεν έμοιαζα με Χάιντι, γι' αυτό είχα πιάσει στασίδι στο τζάκι και δεν ξεκόλλαγα. Είχα ξεκοκαλίσει βιβλία και βιβλία υπό το φως των κεριών και ενός φακού, είχα μείνει στο έλεος ενός μικρού ραδιοφώνου, για να ακούω μουσική και υπήρξαν στιγμές που ακόμα κι εγώ, η συνηθισμένη, φοβήθηκα με την αγριότητα της χιονοθύελλας που σοβάντιζε κανονικά τους τοίχους και δεν έβλεπες ούτε στο μισό μέτρο.
Σε μία από αυτές τις βραδιές άκουσα από τον τοπικό μας σταθμό- μόνο αυτόν έπιανα και δεν ήταν κι ό,τι ποιοτικότερο- ένα σκυλάδικο. Τι σκυλάδικο δηλαδή, ωραίο τραγούδι ήτανε. Το έλεγε όμως ένας γνωστός "σκυλάς", από αυτούς που δεν άντεχα να ακούω ούτε για αστείο. Ποιος ήτανε όμως; Δεν πρόλαβα να ρωτήσω όσο τραγουδούσε. Μετά άρχισα να παρακαλάω την κόρη μου να μου πει ποιος είναι. Βρήκε ευκαιρία να χλευάσει για πολλοστή φορά τις μουσικές μου προτιμήσεις και με άφησε στην άγνοιά μου. Κανένας άλλος δεν είχε ιδέα για το ποιος είναι ο σκυλάς που τραγουδάει ροκ και το τραγούδι δεν το ξανάκουσα.
Πέρασαν λίγες μέρες, έφτιαξε λίγο ο καιρός και τότε ανοίγει ένα βράδυ η πόρτα, μπαίνει μέσα ο φίλος μου, ο Γιάννης από το νησί και μου λέει: "στον έφερα". Ήταν το πιο αγαπημένο μου φιλαράκι, ο Μήτσος, που είχε έρθει το καταχείμωνο στο νησί να μας δει. Τι χαρά είχα πάρει! Θυμάμαι που μου έλεγε μετά από καιρό πως μόνο τότε συνειδητοποίησε πόσο δύσκολα ήταν το χειμώνα εκεί, από την υποδοχή μου.
Περάσαμε μια όμορφη βραδιά με κουβεντούλα, κρασάκι, μεζεδάκια (μέχρι κουκιά σκορδαλιά έβγαλα από την κατάψυξη), κιθάρα και τραγούδι (έχει υπέροχη φωνή το φιλαράκι μου)
Σε κάποια στιγμή θυμήθηκα το τραγούδι και άρχισα: "Αχ, πού να στα λέω Δημήτρη, άκουσα ένα τραγούδι, από έναν σκυλά, δεν ξέρω ποιον, υπέροχο, με ξετρέλανε! Κάπως σε ροκ έφερνε, για δρόμους του πουθενά έλεγε..."
Δεν μου απάντησε. Πάω στο αυτοκίνητο μια στιγμή. Γύρισε με ένα δισκάκι. Ήταν αυτό! Το άκουγε κι εκείνος και μάλιστα λίγο πριν έρθει και του άρεσε πολύ.
Τώρα που λέγαμε για τα σκυλάδικα των εκδρομών με το Θερσίτη και τη Μαρία, είπα να φέρω ένα καλό στην παρέα να το ακούσουμε μαζί.
Είναι το αγαπημένο μου.
( Άλλωστε φεύγω αύριο, δεν προλαβαίνετε να μου πετάξετε...πιάτα)
http://www.youtube.com/watch?v=eWHWqnlFWPM

Fragile

Nα μοιραστώ ένα αγαπημένο τραγούδι με τα φιλαράκια μου απόψε;


http://www.youtube.com/watch?v=x0dMBqtGtOU

Σε μια Ελλάδα που δε φοβάται το χιονιά.

http://www.youtube.com/watch?v=mqkqLMWwiPk
Μην ανησυχείτε, δεν πήρε η gyristroula τα βουνά απόψε (άλλοι ταξιδεύουν μέσα στα χιόνια). Νοστάλγησε άλλους τόπους, με πιο καθαρό χιόνι, με πιο αδρούς ήχους και ρυθμούς.
Ακόμα και μια νησιώτισσα μπορεί να έχει κάπου μια ορεινή Ιθάκη. Πού ξέρετε;

Είμαστε αλάνια

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε έναν καπετάνιο που κάνει καλό κουμάντο στη φουρτούνα και δίνει κι ένα χεράκι στους θαλασσοπνιγμένους.
Γιατί ο καλός ο φίλος στη φουρτούνα φαίνεται...
Αφιερωμένο και σε όλους τους συνταξιδιώτες αυτής της μπλογκοπαρέας .
Γιατί και στην κυβερνοθάλασσα υπάρχουν καλοί καπετάνιοι.

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια

http://youtube.com/watch?v=E7Xb4Kjd5Sw

Προσπαθώντας να σας πάω στα βιολιά

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Επιτέλους τα κατάφερα! Δυο μέρες παιδεύομαι. Τώρα ξεχάστε τα αυτά τα κουλτουριάρικα που σας βάζει ο giorgos, εδώ έχει πανηγυριώτικα (στον ανεμόμυλο της γυριστρούλας είστε) βάλτε και κανένα ρακί και σηκωθείτε επιτέλους απ' αυτή την καρέκλα!