
Για να μην ξεχνάμε την παλιά καλή μας τέχνη, που την έχουμε προδώσει όλοι μας για ένα ποντικοπληκτρολόγιο, να ένα ωραίο παιχνιδάκι, που μου πρότεινε ο ξενιτεμένος μας, ndn. Κι επειδή είναι που είναι πικρό το ψωμί της ξενιτιάς, μην το πικράνω κι άλλο το παιδί, ανταποκρίθηκα. Τι έκανα; Έγραψα μια φράση που με αντιπροσωπεύει- σοφίας απόσταγμα, φυσικά- τη σκανάρισα και σας τη δημοσιεύω.
Να πάρουν τη σκυτάλη: giorgos, θερσίτης, λορελάη, merilaki και φιλιοσάκι. (Γιώργο, μετά από βραχοσκανάρισμα εσύ!)
(Πρέπει, λέει, να γράψουμε κι αυτό στο τέλος, για να...γιατί ακριβώς δεν θυμάμαι! Για να γίνουμε αυτόγραφα για μπλουζάκια και να αγοράσει παίκτες κάποιος Ζαγοράκης;