Με ποιον θα πας και ποιον θ' αφήσεις

Τελικά, δεν είναι και τόσο ξεπερασμένο το δίλημμα. Όσο και να χάσαμε την πίστη μας σε κοσμοσωτήριες θεωρίες και ανύπαρκτους επίγειους παραδείσους, όσο και να μπερδευτήκαμε μεταξύ ευμάρειας και στοιχειωδών δημοκρατικών εγγυήσεων, όσο και να στόμωσε η συνείδησή μας από χίλιες δυο προδομένες ελπίδες, να, που έρχονται καιροί ασπρόμαυροι. Οι φτωχοί και οι πλούσιοι. Τίποτε ανάμεσα. Οι πρώτοι του κόσμου και οι έσχατοι. Καμιά διαβάθμιση. Η ζωή κι ο θάνατος του πλανήτη. Καμιά εναλλακτική προοπτική. Εμείς και οι Άλλοι. Αυτό κι αν είναι τελεσίδικα άσπρο μαύρο. Μόνο που δεν ξέρω πού το μαύρο και πού το άσπρο πια...