Τηλεοπτικοί Ψυχολόγοι

Αναρωτιέμαι κάθε φορά που τους ακούω στις πάσης φύσεως εκπομπές, γιατί εκτίθενται τόσο;
Πάνω που η ελληνική κοινωνία σπάει το ταμπού της προσφυγής στους ειδικούς των ψυχολογικών προβλημάτων και αρχίζει να συζητείται η αναγκαιότητά της παρουσίας τους στα σχολεία, έρχονται αυτοί οι "τηλεοπτικοί ψυχολόγοι" και μας γυρίζουν σε εκείνη την εποχή της γραφικότητας και της απαξίωσης για το επάγγελμά τους.
Δίνουν διαγνώσεις και συμβουλές στα όρθια, εκφράζουν υποκειμενικές απόψεις δίκην αξιωμάτων, νομιμοποιούν με την παρουσία τους κανιβαλικές διαθέσεις προς ανθρώπους με ευαίσθητο ή και νοσούντα ψυχισμό και κανείς, μα κανείς δεν εγγυάται μια στοιχειώδη επαγγελματική δεοντολογία. Οι δημοσιογράφοι, οι δικηγόροι, οι γιατροί, έχουν από κάπου έναν έλεγχο (επαγγελματικές ενώσεις, ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο), όταν παραβιάζουν κάποια όρια, οι ψυχολόγοι γιατί θεωρούνται υπεράνω υποψίας;
Δεν θα έπρεπε οι επιστημονικές τους ενώσεις να προστατεύσουν στοιχειωδώς την αξιοπιστία του κλάδου και την ψυχική υγεία όλων μας;