Sunday, March 13, 2011

Ο καημός ενός κυνηγόσκυλου


Όπως σας είχα πει και παλιότερα, με λένε Μπράντο και είμαι κυνηγόσκυλο. Ζω σε ένα κτήμα που το σκάβει συνέχεια το αφεντικό μου, αλλά δε θάβει τίποτα της προκοπής. Τώρα τελευταία έσκαψε και έθαψε το γέρο-Τζο, το φίλο μου, που ξάπλωσε να κοιμηθεί και δεν ξαναξύπνησε. Ελπίζω να μην τον ξεθάψουν και τον φάνε, όπως κάνω με τα κόκκαλα που μου δίνουν. Ήταν το καλύτερο φιλαράκι ο Τζο, αλλά δεν ήταν σαν κι εμένα, δεν ήταν σκύλος. Στους σκύλους όταν δίνεις φαΐ ή το βρίσκουν μόνοι τους, δεν το δίνουν σε κανένα, πόσο μάλλον σε κάτι μυξιάρικα γατιά της θηλυκιάς του αφεντικού μου, που άφηνε ο Τζο να του παίρνουν την μπουκιά από το στόμα. Εγώ κάνω πως τα αφήνω και μόλις πλησιάσουν, ορμάω να τα κάνω αυτά μια μπουκιά. Ο Τζο, λοιπόν, όχι μόνο μοιράζοταν το φαΐ του μ' αυτά, αλλά, όταν έκλεβε κανένα κομμάτι από το σφαχτό του γείτονα, το έφερνε μέχρι το σπίτι που είμαι δεμένος και το τρώγαμε μαζί. Τα αφεντικά, όταν το είδαν αυτό, χάρηκαν πολύ και θαύμαζαν το Τζο. Κάτι μου λέει ότι αυτό ούτε οι άνθρωποι δεν το συνηθίζουν. Το ζήτημα τώρα όμως είναι πως ο Τζο ήταν το σκυλί της θηλυκιάς του αφεντικού και όσο τον είχε, με άφηνε εμένα στην ησυχία μου.
Όταν την είδα λοιπόν τις προάλλες να έρχεται στο σπίτι μου έτοιμη να με βγάλει βόλτα, κοίταξα το αφεντικό μου περιμένοντας να της πει άσε κάτω το σκυλί μου, δεν κάνει για σένα, μα αυτός μιλιά δεν έβγαλε. Αντίθετα με αγρίεψε που έπεφτα απάνω της με όλη μου τη δύναμη, για να τη ρίξω κάτω να φοβηθεί και να πάει στα γατιά της.
Και βρέθηκα εγώ κοτζάμ κυνηγόσκυλο, να συνοδεύω την κυρία στη βόλτα σαν σαλονίσιο κοπρόσκυλο. Τι κατάντια! Κι όλα αυτά επειδή τα αφεντικά δεν ξέρουν να κάνουν κουμάντο στις θηλυκιές τους. Και να 'ταν μόνο αυτό! Η κυρία στη βόλτα αυτή προσπάθησε να με κάνει σαν το γέρο-Τζο! Με πήγαινε δεμένο στα γατιά της, στις κότες και τις χήνες και μόλις πήγαινα να ορμήσω, με τράβαγε πίσω και με αγρίευε. Τι ρεζιλίκι πέρασα ο μαύρος να μου κάνουν πιρουέτες τα γατιά με τις φουντωτές ουρίτσες μπροστά στη μύτη μου και να μη μπορώ να τους δώσω ένα καλό γιουρούσι. Τι να κάνω όμως, προσποιήθηκα πως έμαθα να είμαι Τζο και απλώς κοίταζα το κυνήγι περίλυπος. Τότε με έλυσε και με άφησε να τρέξω, όσο αυτή μάζευε ανεμώνες. Σε μια στιγμή που δεν με κοίταζε, όρμησα πίσω από ένα χοντρό γατί κι αυτό το φοβιτσιάρικο σκαρφάλωσε σε μια κολώνα και χάλασε τον κόσμο στα νιαουρίσματα. Τι ήταν να το δει η κυρία; Έβαλε κι αυτή κάτι φωνές σαν αγριόγατα και έφερε άρον άρον το αφεντικό να με αρπάξει και να με δέσει στο σπίτι μου.

Αφεντικό, κάνε κάτι, γιατί μια μέρα θα γυρίσεις σπίτι και θα με βρεις στον καναπέ σαν λουλού με φιογκάκι. Πες στην κυρά σου ότι δεν μπορεί πάντα να αντικαθιστά ό,τι της λείπει με κάτι άλλο κι ας βάλει μια πλάκα εκεί που έθαψε το γέρο-Τζο να γράφει: Αναντικατάστατος.

12 comments:

παντοτινος ταξιδευτης said...

ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ!

dimitris said...

Μπραντο γεια σου, ακουμε αν θελεις, για να μην γινεις του σαλονιου, ενα σκυλι σαν εσενα, του αγρου, μεταξυ μας, οταν ξαναερθει και σε υποχρεωσει σε γυμνασια ''σαδιστικα''---βολτα στα πτερωτα και στα κουνελια, εχει κουνελια, η κανω λαθος--- και εναντια στα ενστικτα σου, την ωρα που θα σε λυνει, πατα της δυο δαγκωνιες περιποιημενες και θα καθαρισεις μια για παντα απο το θηλυκο του αφεντικου σου, ρε μεταξυ μας αυτα γιατι την ξερω καμμια ....... χρονια, πεστα σκυλισια, αφου οπως γραφεις τα καταλαβαινει τα σκυλισια καμωματα και τα προσαρμοζει στα ανθρωπινα, να υοθετηση κανενα αδεσποτο,--θα εχεις και παρεα--- εχουν φρακαρει οι συλλογοι που τα περιθαλπτουν εδω στην Αττικη, σε κουρασα, απαντηση δεν περιμενω, γιατι ετσι και σε παρει χαμπαρι οτι χρησιμοποιεις το λαπιτοπι της, εκτος οτι δεν θα σε ξεδεσει ποτε ξανα, μονο για κανενα ξεμουδιασμα, ποτε-ποτε, θα σε κλεισει στο σπιτακι σου μεσα σαν σε απομονωση.
Ρε Μπραντο, μιας και βλεπεις το αφεντικο σου τον μουστακοφορο-ψαροκτονο-γιαλαμπουκοκαθηγητη, να σκαβει ολη την ημερα,----καλα το πρωι σχολειο, μετα σκαψιμο και νωρις μετα για υπνο, με τοσο καματο, αλλες ''δραστηριοτητες''...............δεν θα εχει, αντε και mega στην tv, τα εχει αυτα η.................................................ηλικια----, πεστου οτι στα ψυχιατρεια, κατι ''αριστοι'' γιατροι εχουν σε καθηλωση τους αρρωστους και μια και ειναι ο αφεντικος σου τοσο προκομενος, να σου περιφραξει ενα μερος---κτημα βρηκε ποσον, ο σωγαμπρος, ξερω τι σου γραφω, το ιδιο ''σπορ'' ''εξασκω''---και να ειναι το νεο σου σπιτι, οχι ολο το εικοσιτετραωρο αλυσοδεμενος και λιγο ''αποκαθηλωση'', ρε ''κολοσκυλο'' μεταξυ μας αυτα, τι να σου πω ποιο πολυ, βρες τροπο να τους τα ''περασεις'', για να καμαρωνουν ποιο πολυ, θηλυκοι και αρσενικοι, αφεντικοι.
Φιλια στην μουσουδα χωρις...............γλωσσα και σκυλοσαλια.
VENCEREMOS COMPANERO!!!

gyristroula2 said...

Καλή σου μέρα, Ταξιδευτή. Πότε θα περάσεις από δω να με φωτογραφίσεις πάλι;

gyristroula2 said...

Α, καλό αφεντικό του μικρού προβατόσκυλου, πότε θα έρθεις να φτιάξουμε ένα σωματείο προλετάριων σκύλων που μόνο τις αλυσίδες τους έχουν να χάσουν; (άντε και κανένα κοκκαλάκι)
Α, και φέρε μαζί σου κάτι σε σκυλί-σφουγγαρίστρα, μπας και βρω την ησυχία μου!

Θερσίτης said...

Εκφράζω τη βαθιά ανθρώπινη συμπαράστασή μου στο πρόσωπό σου, φίλε σκυλε! Δυστυχώς την πάτησες. Τη θηλυκιά του αφέντη σου την ξέρω καλά. Μια λύση σού μένει. Η μετανάστευση. Πάρε τη δύσκολη απόφαση και έλα αθήναζε. Θα σε κρυψω εγώ.

gyristroula2 said...

Να' σαι καλά αφεντικό. Θα έρθω αν μου βρεις κυνήγι. Και κάτι μου λέει πως θα μου βρεις.

Θανασης Ξ. said...

Απολαυστικότατο..:)))

Καλημέρα 'θηλυκιά του αφεντικού'.. !!!.....

gyristroula2 said...

Εσύ, αφεντικό Θανάση, έχεις τίποτα για κυνήγι ή σου πήραν και σένα τον αέρα οι θηλυκιές;

meril said...

Πού σε χει ρίξει η μοίρα σου ...

gyristroula2 said...

Κυρά μεριλού, άσε τις συμπάθειες και φέρε μου ένα παχύ προβατάκι από το κοπάδι σου

meril said...

εύκολο το χεις;
είναι κάτι αδέρφια σου εκεί που έτσι και το αποτολμήσω
θα με κάμουν κομμάτια

gyristroula2 said...

Α,κατάλαβα. Το δικό σου το αφεντικό δεν σε αφήνει να βγάζεις βόλτα τους σκύλους του. Μπράβο του!

Τα γαϊδουράκια

Συνάντησα ένα γαϊδουράκι στο δρόμο μου. Πήρα το κινητό, το βγαλα μια φωτογραφία, σαν χαζοτουρίστρια. Ήταν σαμαρωμένο, δεμένο σε μιαν άκρη κα...