Monday, March 21, 2011

Κρατική Τηλε-ό(ρ)αση- Παγκόσμια ημέρα ποίησης


Πέρασα το απόγευμά μου με ένα γέρο ποιητή. Με υποδέχτηκε στο σπίτι του, ένα γέρικο ποιητικό σπίτι με έναν κήπο "του θανάτου". Μου έφτιαξε καφέ σε ένα ηλεκτρικό μπρίκι. Μίλησε για τις βιογραφίες που δεν είναι λογοτεχνία, για τη φιλοδοξία της δημιουργίας που δεν είναι δημιουργία, για τον Φλωμπέρ που είναι καλύτερος επιστολογράφος από λογοτέχνης. Μου διάβασε λίγες αράδες από διάφορα βιβλιαράκια και μου έδειξε ωραίες βιβλιοδεσίες χρωματιστές. Μετά βγήκαμε στον κήπο, ταΐσαμε κάτι αρρωστιάρικα γατιά. Μάλιστα ένα ετοιμοθάνατο το αφουγκραστήκαμε κιόλας μαζί. Παρακάτω μιλήσαμε για λουλούδια-χαρτάκια, λουλούδια-τζίνια, φάγαμε μερικές ρώγες σταφύλι. Είδαμε τάφους ζώων και νεκρών φυτών. Μετά χωθήκαμε στις αποθήκες, μύριζε μούχλα, αλλά ήταν ωραίο να ψάχνεις τις παλιατζούρες και να διαβάζεις χειρόγραφα φύλλα που τράβηξες τυχαία από ένα χαρτόκουτο. Μου είπε τα πιο σοβαρά σαν αστεία. Πως όλοι οι φίλοι του είναι νεκροί. Ο Μπονιουέλ, ο Φλωμπέρ. Τους μιλάει όμως όποτε θέλει αυτός. Μου είπε για το λεξικό του Ραγκαβή που το λατρεύει γιατί βρίσκει τις λέξεις πριν φτάσουν στο τελικό τους σχήμα. Ένα λεξικό...ρευστό.
Μετά πήρε μια καθαρή ταβανόβουρτσα και ξεσκόνισε το πορτραίτο του παππού του:
-Θα το ευχαριστιέται τώρα η ψυχούλα του; Α, μπα, δεν υπάρχει τίποτα. Μα αν υπήρχε θα το ευχαριστιόταν.

Ε. Χ. Γονατάς. Ποιητής.Νεκρός από το 2006. Συναντηθήκαμε πριν από λίγο στο Παρασκήνιο της ΕΤ1, με συνέργεια Εύας Στεφανή.
Θα ευχαριστήθηκε η ψυχούλα του;
Εδώ πάντως υπάρχει ακόμη η ποίηση που μου άφησε.

7 comments:

Διονύσης Μάνεσης said...

Όλη η ανάρτησή σου είναι ένα μεγάλο ψέμα.
Εγώ ήμουνα με τον ποιητή τ' απόγεμα.

Ήταν από ένα "Παρασκήνιο" του 1998. Απολαυστικό, όπως τα περισσότερα, πολλά χρόνια τώρα.

Το βράδυ προλαβαίνουμε και μια συνέντευξη της Κ. Δημουλά.
Εφόδια για τις "κατεβασιές του χειμώνα"(;)

Θερσίτης said...

Το έχω δει, το έχω δει. Κηφισιώτης απλός, περιπατητής της γειτονιάς και απλός άνθρωπος με τις καθημερινές του δραστηριότητες δίπλα στην μικροτεχνία της ποίησης και της μετάφρασης και και και...

gyristroula2 said...

Διονύση, πάλι δίπλα καθόμασταν και δεν σε είδα;
Πρέπει να ανοίγω πιο συχνά την τηλεόραση, χάνω πολλά.

gyristroula2 said...

Θερσίτη μου, τι ωραίο ήτανε.
Μετά από μια πολύ δύσκολη μέρα,μου έδωσε τέτοια χαρά αυτό το πράγμα.
Ακόμα κρατάει αυτή η αίσθηση.
Μήπως πρέπει να διαφημίζουμε την κρατική τηλεόραση;

καλημέρα said...

Ζήλεψα που σας διαβασα, ευτυχώς δεν εμεινα στη ζήλεια, έψαξα λίγο και να, το βρηκα στο ντοκυμαντερ στο αρχείο της ΕΡΤ: http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=68940&tsz=0&act=mMainView.
Τι καλά που κανατε, γυριστρούλα και Διονύση να το ψάξω!
Ευχαριστώ!!

καλημέρα said...

...και Θερσίτη, και θερσίτη
(αφού όλοι μαζί με τσιγκλίσατε)
ευχαριστώ εις την τρίτη λοιπον, για να είμαι δίκαιη!

gyristroula2 said...

Καλημέρα,καλημέρα και συνονόματη.
Κι εμείς ευχαριστούμε για την πληροφορία!

Συνάντηση συμμαθητών

Καλοκαιρινή βραδιά, με το τρελό μελτεμάκι συντροφιά της. Στην όμορφη αυλή της Φωφώς, ξαναβρέθηκε η τάξη του 1977 του Λυκείου Άνδρου, 40 χρόν...