Είναι πια σίγουρο και για τους πιο εύπιστους και ευήθεις, όπως η υπογράφουσα, πως βρισκόμαστε χωμένοι στη λάσπη κι όσο προσπαθούμε να βγούμε, άλλο τόσο πιο βαθιά χωνόμαστε. Μόνο που τις κινήσεις δεν τις κάνουμε μόνοι μας, μας τις επιβάλλουν οι "σωτήρες" μας, με ακρίβεια και επινοητικότητα που ξεπερνάει την καθιερωμένη αβελτηρία των κρατούντων. Υψηλή παραγωγικότητα σε μέτρα βύθισης, οικονομικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής.
Το τελευταίο μας ήρθε σήμερα και μας τάραξε. Καταργείται η επιλογή δεύτερης ξένης γλώσσας. Τώρα θα επιλέγεις γαλλόφωνο ή γερμανόφωνο σχολείο, αλλιώς δεν θα διδάσκεσαι δεύτερη ξένη γλώσσα, αν έχεις ήδη ξεκινήσει διαφορετική από αυτήν που θα προτιμήσει η πλειοψηφία των συμμαθητών σου. Α, ναι, μπορείς και να αλλάξεις σχολείο. Ε, δεν αξίζουν τα γαλλικά μια τέτοια θυσία; Τι είναι, τώρα, η μεγάλη απόσταση από το σπίτι, η απώλεια συμμαθητών και φίλων, η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος μπροστά στην αγάπη για τα γερμανικά;
Α, όλα κι όλα, πρέπει να εξοικονομήσουμε χρήματα για να μη χρεοκοπήσουμε, με ξένες γλώσσες θα ασχολούμαστε; Τι, να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί ως γλωσσομαθείς και να απειλήσουμε την εύρωστη ευρωζώνη;
Άλλωστε, η πολυγλωσσία είναι περιττή πολυτέλεια,κάτι σαν τις πισίνες, τα σκάφη και τις τζιπάρες, που οσονούπω τα καταργούμε και επιστρέφουμε ολοταχώς στην έντιμη πενία.
Παρεμπιπτόντως, όσοι ξενόγλωσσοι καθηγητές βρεθούν χωρίς οργανική θέση και αντικείμενο διδασκαλίας, μπορεί, αν έχουν τα προσόντα, να μεταταχθούν σε υπηρεσίες συμβατές με την ειδικότητά τους, πχ να εξυπηρετούν υψηλόβαθμα στελέχη παγκοσμίων οργανισμών. Μην πάνε και χαμένοι...
Α, και όποιος αμφισβητεί τις προθέσεις των εισηγητών αυτής της σοφής απόφασης δεν έχει παρά να μεταφράσει στα γαλλικά και στα γερμανικά το "Πρώτα ο μαθητής" και να το φωνάξει σε όποια πλατεία βρει πρόχειρη.
