Thursday, March 19, 2009

Το facebook και οι αντιρρησίες του.


Τι σας έχω σήμερα! Δυο κείμενα δυο κοριτσιών. Φοιτήτριες και οι δύο εδώ στην Αθήνα αντάλλαξαν τα παρακάτω κείμενα, όταν η μία αποφάσισε να διαγραφεί από το facebook και ενημέρωσε την άλλη, που απάντησε σχεδόν αμέσως. Πρόχειρα και τα δύο, σαν κι αυτά τα ηλεκτρονικά γράμματα που ανταλλάσσονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς καθημερινά σε όλη την κυβερνοχώρα. Κι όμως...ακριβώς επειδή δεν έχουν καμιά επιτήδευση ύφους, δεν προορίζονται για δημοσιοποίηση, διασώζουν τη φρεσκάδα της νεανικής ματιάς, το πάθος, τη ζωντάνια. Μας βάζουν λιγάκι στα άδυτα ενός φοιτητικού δωματίου, στην καθημερινότητα αυτής της γενιάς, που μεγάλωσε μπροστά σε οθόνες και γαλουχήθηκε στην τεχνολογία, από τα πρώτα της βήματα.
Πολλοί τους θεωρούν ακοινώνητους, κλεισμένους σε εικονικούς κόσμους, άβουλους και αδιάφορους για ό,τι συμβαίνει γύρω τους. Προβλέπουν γι' αυτούς δυσοίωνοι κονδυλοφόροι ότι θα αποτελέσουν τα ιδεώδη εξαρτήματα μιας οργουελιανής κοινωνίας.


Μα, αν μπορούν και γράφουν έτσι, αν μπορούν να βάζουν τόση ψυχή, τόση ουσία σε ένα απλό γραμματάκι "του ποδαριού", αν μπορούν να προβληματίζονται, να αμφισβητούν, να αντιδρούν σε ό,τι μοιάζει να κυριαρχεί απόλυτα στο κόσμο τους, γιατί να μην νιώθουμε κι εμείς λίγο πιο ήσυχοι, λίγο πιο δικαιωμένοι;
(Σας το έλεγα εγώ, είναι καλή γενιά...)




ΜΠ
March 16 at 9:11pm



Σε λίγα λεπτά θα ‘χω καταργήσει το λογαριασμό μου στο facebook. Δεν ξέρω αν ήταν λάθος, άλλα χαίρομαι που συνειδητοποίησα γρήγορα σχετικά ότι δεν αρμόζει σε έστω λίγο λογικά άτομα να ασχολούνται με τέτοιες αηδίες...
Ας ξυπνήσουμε όλοι επιτέλους! Πόσο χρόνο μας τρώει το facebook καθημερινά; Πόσα άλλα πράγματα ισχυριζόμαστε ότι" δεν προλαβαίνουμε" να κάνουμε, ενώ έχουμε τον άπλετο χρόνο να κατασκοπεύουμε τις ζωές των άλλων στις εντελώς χαζές αυτές σελίδες;
Νομίζουμε ότι ανοίγουμε τους κοινωνικούς μας ορίζοντες... Α ναι; Πρόκειται μήπως κάποιος που" κάνατε add" στο φαν να σας μιλήσει , όταν σας πετύχει στο δρόμο; Έμένα αυτό δε μου συνέβη. Χειρότεροι είναι όσοι περιμένουν να βρουν το σύντροφο τής ζωής τους. Εδώ, ρε φίλε; Μα είναι δυνατόν; Ακόμη μεγαλύτερα θύματα είναι όσοι λένε:" Έλα μωρέ... για πλάκα"... όπως εγώ! Λάθος κύριοι! Δεν είναι καθόλου πλάκα! Σύντομα εθίζεσαι, ώσπου να πεις κύμινο έχεις κολλήσει, μπροστά από αυτή την οθόνη, πληρώνοντας κάθε μήνα τη συνδρομή, για να κατασκοπεύσεις πού θα βγει ο τάδε απόψε, με ποιον τα ‘χει, τι ζώδιο είναι ή να δίνεις αναφορά πχ: τώρα τρώω, αύριο φεύγω για 5ημερη( Big Brother... George Όργουελ... διαβάστε το...)
Επιπρόσθετα, έχουμε όλοι την πεποίθησή ότι εξελισσόμαστε. Όταν όμως δίνεις με κάθε φωτογραφία σου τροφή για σχόλια, με κάθε αναφορά για την προσωπική σου ζωή τη δυνατότητά ο κάθε άσχετος να εμπλέκεται σ' αυτήν και να έχει δικαίωμά έκφρασης γνώμης, όταν επίσης προβάλλεις τον εαυτό σου με έναν ψεύτικο τρόπο, όταν δίνεις μία εικόνα προς τα έξω αναζητώντας αναγνώριση, τότε είσαι ο πιο οπισθοδρομικός και πιο υποδουλωμένος απ' όλους! Δεν είσαι ελεύθερος ούτε στο ελάχιστο. Φακελώνεσαι! Και αυτό πολλές φορές είναι πολύ μα πάρα πολύ επικίνδυνο. Πάρτε για παράδειγμά το εξής: πριν λίγο καιρό έφτιαξα έναν ψεύτικο λογαριασμό. Μάζεψα άτομα άσχετα που δε γνώριζα καν... και φαντάζεστε πόσα έμαθα; Πόσα στοιχεία μάζεψα; Από το πού θα βγουν το βράδυ, σε ποιο club συχνάζουν, ποιους κολλητούς έχουν, αν είναι σε σχέση ή όχι, μέχρι τι φαγητό προτιμούν, πού σπουδάζουν κλπ. Κάντε και εσείς το πείραμα. Φαντάζεστε να πέσουν τα στοιχεία σας σε λάθος χέρια; Και πού ξέρω αν είναι παρανοϊκός ο άλλος; Αν θέλει το καλό η το κακό μου; Γιατί να του δίνω στοιχεία λοιπόν; Είναι στις μέρες μας να εμπιστεύεσαι; Αν λοιπόν στο μέλλον δεις τη φωτογραφία που είχες τραβήξει στη Σκιάθο στην παράλια, κάτω από λεζάντα που να γράφει «τηλεφώνησέ μου αν νιώθεις μόνος» μην παραξενευτείς! Μη γελάτε! Δεν είναι καθόλου αστείο! Έχει ξαναγίνει αυτό... και ω, ναι φίλε μου, οι φωτογραφίες όπως και όλα τα στοιχεία σου φακελώνονται στα αρχεία του facebook ακόμη και αν τα αλλάξεις ή αν καταργήσεις το λογαριασμό. Και μετά βλέπουμε κάτι σούργελα να φωτογραφίζονται προκλητικά ή έστω αισθησιακά, δείχνοντας ό, τι μπορούν και διαθέτουν. Μα χάθηκαν οι έξυπνοι άνθρωποι, ρε γμτο;
Το facebook για μένα μόνο να αποπροσανατολίσει μπορεί . Δε μιλάω για όλους... μα οι περισσότεροι βυθίζονται μέρα με τη μέρα σε αυτό το θεσμό που τους χλευάζει και εκείνοι το δέχονται. Κάνουμε φίλους με ένα κλικ, αντί να βγούμε μία βόλτα με την παρέα μας, κερνάμε ποτά με ένα κλικ, αντί να πάμε στο μπαράκι τής γειτονιάς. Στέλνουμε ένα ψυχρότατο μα οικονομικότατο " χρονιά πολλά", αντί να πάρουμε τηλέφωνο. Ακουμπάμε τον άλλον!( βλέπε poke...) Έλεος!!! Απαντάμε σε ηλίθια quiz αναζητώντας τον ίδιο μας τον εαυτό, αναζητώντας το είναι μας και την επιβεβαίωσή ότι υπάρχουμε. Παίζουμε παιχνίδια, και καλά αυτό! Αλλά παίζουμε με ψεύτικα pets! Δηλαδή έλεος! Κλικ από δω κλικ από κει και μαζεύουμε χρήματα για να πάρουμε εκείνο το υπέροχο κολιέ στο γατάκι μας! Μα είμαστε σοβαροί; Ο καπιταλισμός σε όλο του το μεγαλείο! Αν σάς το έλεγαν ποτέ, δε θα ξεσπούσατε σε τρανταχτά γέλια; Από αξίες; Εμπορευματοποίηση, χρήμα, εκμετάλλευση... Αμ’ το άλλο πού το πας; Τόσο πολύ μας έχουν κάνει πλύση εγκέφαλου, που δεν θέτουμε το μυαλό μας στη στοιχειώδη λειτουργία, ώστε να καταλάβουμε πως, όταν σου λένε «κάλεσε 30 φίλους στο group και τότε θα έχεις το νέο chat που δεν κολλάει, έγχρωμο φαν, μουσική στη σελίδα σου κλπ», προφανώς μας δουλεύουν κατάμουτρα! Ή το άλλο mail περί διαγραφής από facebook. Πολύ είχα γελάσει! Ο σκοπός; Να μαζευτούμε πολλοί, πολλές διευθύνσεις δηλαδή και να τις συλλέξουν οι κύριοι διαφημιστές, εκπληρώνοντας τους στόχους τους.
Μη δέχεστε άλλο να αποτελείτε υποχείριο. Γίνετε κύριοι του εαυτού σας. Αποκτήστε ισχυρή προσωπικότητά και κάντε τη διαφορά. Πείτε όχι στο σύστημα αυτό που μας αποβλακώνει, αν θέλετε. Και στο κάτω κάτω... ΌΧΙ!!! Δε με νοιάζει τι κάνει ο Γιάννης ή πού θα πάει διακοπές η Μαρία ή με ποιον τα έφτιαξε η Άννα. Κοιτάζω μόνο τον εαυτό μου. Δεν αφήνω κανέναν να επέμβει στην προσωπική μου ζωή ούτε να έχει ποτέ πρόσβασή σε αυτή και καλώ όποιον θέλει να έχει επαφές μαζί μου να βρει άλλον αληθινό και όχι ψεύτικο τρόπο. Είμαι κάθετη στο σύστημα αυτό και το δηλώνω έμπρακτα: ΔΕΝ θα υποστηρίξω ΆΛΛΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ! Εσείς είστε διατεθειμένοι να συνεχίσετε να την υποστηρίζετε;

Α.Δ
March 16 at 10:20pm



Χμμμ.. Μπορώ να πω πως βρήκα πολύ ενδιαφέροντα και σωστά τα όσα έγραψες. Και μπήκα στον πειρασμό να σου απαντήσω όχι για να διαφωνήσω μαζί σου σε κάτι, άλλα για να παραθέσω κατά μία έννοια μια.. λίγο διαφορετική οπτική γωνία. Όλα αυτά τα.." ολισθήματα" που προανέφερες ( η έκθεσή προσωπικών δεδομένων, η εκμετάλλευσή τους, η απουσία προσωπικής ζωής λόγω τις εικονικής σαχλαμάρας που προσφέρει το internet, το ότι έχουμε καταντήσει όλοι λίγο πολύ" ηδονοβλεψίες") είναι και θα είναι πάντα οι παγίδες που κρύβει το internet είτε αυτό λέγεται facebook, είτε myspace είτε hi5- ή... Ίσως το facebook απλώς να το έκανε με πιο μαζικό και οργανωμένο τρόπο.
Και τώρα θα μου πεις και ποια είναι η λύση; Θα βγάλουμε το pc απ την πρίζα; Νομίζω πως αυτό θα ήταν ίσως το ίδιο αφελές με το να εξαφανίσουμε τα μαχαίρια από τη συρταριέρα, στη σκέψη ότι θα πετύχουμε κανέναν ξώφαλτσα! Και το μήλο πώς θα το κόβουμε; Με το πιρούνι; Ίσως η χρυσή τομή να κρύβεται.... εκεί που αρχίζει η αληθινή δύναμη του ανθρώπου, στο να γνωρίζει πώς να χρησιμοποιεί την τεχνολογία, χωρίς να τον χρησιμοποιεί αυτή...
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το facebook, για να ανακαλύψεις συμμαθητές σου, παλιούς φίλους ή ακόμα ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα. Με ένα μοναδικά εύκολο και άμεσο τρόπο, που μόνο το internet μπορεί να σου προσφέρει. Κι αυτό να είναι η αφορμή για να αξιοποιήσεις όσα ανακάλυψες σε μια..." τρισδιάστατη" καφετέρια με αληθινά ανθρώπινα όντα, χωρίς καλώδια!
Τώρα το αν θα επιλέξεις να δημοσιοποιήσεις το... ΑΝ έχεις σχέση.. και με ΠΟΙΟΝ και ΠΟΥ πήγες το Σαββατόβραδο και ΤΙ συζητάς με τις κολλητές σου και βγάλεις στη φόρα τις απολύτως προσωπικές σου φώτο... Ή αν έχεις επιλέξει να περνάς τα 3/4 της μέρας σου σ’ αυτό, τότε ίσως εκεί στο πρόσωπο του facebook να ανακαλύψεις έναν απειλητικό Μεγάλο Αδερφό. Όμως, για να είμαι ειλικρινής, δεν πιστεύω πως καμία ιστοσελίδα έχει τη δύναμη να εισβάλει στη ζωή σου, παρά μόνο αν της ανοίξεις εσύ τη χαραμάδα. Το internet δεν είναι ούτε απειλή, ούτε παιδική χαρά. Είναι ό, τι ακριβώς είσαι ΕΣΥ στη δουλειά, στη σχολή σου, στο δρόμο, στο σχολείο, στην καφετέρια. Όπως δεν λες στον παππού στο λεωφορείο τα εσώψυχα σου για το βλάκα το Μήτσο που σε παράτησε, έτσι δεν ενημερώνεις και το facebook γι’ αυτό. Όμως αν ο ίδιος παππούς θελήσει να μοιραστεί μαζί σου τις μαρτυρίες του από τον πόλεμο, ( ξέρεις τώρα πώς είναι οι παππούδες στα λεωφορεία... αφορμή για κουβέντα ψάχνουν) ίσως τον ακούσεις με ενδιαφέρον. Την ίδια στάση μπορείς να κρατήσεις κι απέναντι στο" διαδικτυακό οργασμό πληροφορίας". Πάρε ό,τι έχει να σου δώσει...

ΥΓ1 Τις ευχαριστώ πολύ και τις δύο, αν και μόνο από τη μία πήρα την άδεια γι' αυτή τη δημοσίευση.
ΥΓ2 Εκφράζω την αγανάκτησή μου και τον καημό μου, γιατί και τα δύο ήταν γραμμένα σε γκρίκλις και είδα κι έπαθα να τα μεταγράψω (έμαθα και για τους μετατροπείς, όμως, να είστε καλά, κορίτσια μου)

17 comments:

Θερσίτης said...

Δεν έχουν άδικα οι δυο κοπελιές. Μάλλον προς την πρώτη άποψη κλίνω. Κι εγώ εξαρτημένος από τις εφημερίδες βλέπω τα βιβλία μου να μου παραπονιούνται λίγο.

Διονύσης Μάνεσης said...

Γεια σου, ανεμομυλάκο, φαντάζομαι γυροβολιές που θα κάνεις σήμερα με τον αέρα...

Κοίτα, πάρα πολύ ενδιαφέρον το θέμα, πολύ και η ανάρτηση-ζυγαριά.
Λέω να μην μπω, παρόλα αυτά στην ουσία. Να θυμίσω το γνωστό, πως πίσω από κάθε δίλημμα είμαστε εμείς. Εμείς κι η στάση μας, η οποία καθορίζεται από...μας. Τα έρμα τα μέσα από μόνα τους μάλλον δεν ανήκουν στον παράδεισο ή την κόλαση, τους δυο αυτούς κόσμους της ανείπωτης μοναξιάς. Καλλιεργούμαι, βαθαίνω την κρίση μου, διαμορφώνω το αξιακό μου σύστημα και αποφασίζω. Ναι με ολίγη, ναι σκέτο, ναι και όχι, με τρεις φουσκάλες στη μέση και πάει λέγοντας.
Και με το facebook κάπως έτσι, φαντάζομαι. Ας το κάνει κανείς κομμάτι του εαυτού του, όντας κύριος του εαυτού του. Και τι;

Πολλά φιλιά
( Βρε, να σας κρατήσουμε θέση αύριο στο Μπενάκη;)

NdN said...

Καλησπέρα Γυριστρούλα,

Με το facebook έχω ελάχιστη σχέση. Εναν λογαριασμό που δεν πρεπει να έχω μπει και ποτέ, απλά για να είναι το email μου στο σύστημα και να μου έρχονται οι προσκλήσεις από τα διάφορα πάρτυ στο Λονδίνο. Ναι, υπάρχει και άλλος τρόπος να τα μάθω, με ένα τηλεφώνημα, αλλά το email είναι κάτι που σίγουρα ελέγχω πολλές φορές τη μέρα. Επειδή δεν έχω ασχοληθεί λοιπόν με το facebook δεν ξέρω και δεν καταλαβαίνω πως οι άνθρωποι "κολλάνε". Νομίζω πάντως πως θα συμφωνήσω με την απάντηση της δεύτερης κοπελιάς. Οταν χρεισιμοποιούνται σωστά κάποια πράγματα γίνονται "εργαλεία", αν όχι τότε η ευθύνη βαραίνει τον ιδιοκτήτη.

Καλο σου βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο!

gyristroula2 said...

Θερσίτη μου, και από το βιβλίο μπορεί να εξαρτηθεί κάποιος, όταν διαβάζει ακατάπαυστα και ξεχνάει να ζει. Όλα θέλουν μέτρο, για να μας ωφελήσουν, ακόμα και τα πιο ωφέλιμα.
Ως προς το facebook και τα παρόμοια, νομίζω ότι ο κίνδυνος εξάρτησης μειώνεται με την ηλικία και την ωριμότητα, γι' αυτό στις μικρές ηλικίες χρειάζεται κάποια εποπτεία από τους γονείς της ενασχόλησης των νέων με το διαδίκτυο, ώσπου να μάθουν τα όρια και το μέτρο και να αναπτύξουν μηχανισμούς άμυνας.
Διονύση, πράγματι γυρίζω πολύ, τώρα είμαι στο νησί μου, δυστυχώς με έδιωξε για άλλη μια φορά η Αθήνα (λόγοι ανωτέρας...πειθούς) και έτσι θα είμαι μόνο νοερά μαζί σας. Εύχομαι κάθε επιτυχία και να το χαρείτε όλοι σας, γιατί σας αξίζει.
ndn μου, αυτή είναι η χρήση του facebook, ένας εύκολος τρόπος να δικτυώνεσαι, τώρα πώς έχει γίνει εξάρτηση για τους μικρούς, κύριος οίδε. Μάλλον αναπτύσσουν εφαρμογές και παραμέτρους που για μας δεν σημαίνουν τίποτα και κολλάνε.
Πρέπει να πω πάντως ότι αυτά τα δύο κείμενα αποτέλεσαν εξαιρετική αφορμή για ανάπτυξη μιας πολύ ενδιαφέρουσας συζήτησης στην τάξη και έμαθα πολλά από τις εργασίες των μαθητών και τις αντιπαραθέσεις τους. Ίσως πρέπει να επανέλθω με μια άλλη ανάρτηση (θα δούμε).

giorgos_st said...

Εγώ αν και κλασσικός γκατζετάκιας πρώτα γοητευομαι, ύστερα τα βαρέμαι εύκολα τα συστήματα, μετά που θα τα μάθω, από την άλλη ενώ η πρώτη κοπέλα δείχνει να γνωρίζει πολύ καλά τις αδυναμίες του συστήματος, δεν κατανοώ τον φόβο της,γενικά πολλές φοβίες καλλιεργούμε στις μέρες μας και δεν μας βγαίνει σε καλό.

Οπτασία... said...

Αφού κατάφερες να συνειδητοποιήσεις τη ματαιότητα της ιντερνετικής επικοινωνίας, μπορείς να συνεχίσεις τη ζωή σου με κάθετες τομές και σε πολλά άλλα εθιστικά πρότυπα.
Στο κείμενό σου, ΜΠ, διαφαίνεται καθαρά το ξέσμασμα για λύτρωση, κάτι που οι πιο πολλοί εδω μέσα ούτε καν έχουν σκεφτεί. Ο εθισμός είναι η μάστιγα του αιώνα μας, από τα ναρκωτικά μέχρι τα ψώνια στην αγορά. Λίγοι είναι αυτοί που χαίρονται τη ζωή και την επικοινωνία με ελεύθερη βούληση και συνειδητή αποφασιστικότητα, κι ακόμα πιο λίγοι είναι αυτοί που βαδίζουν κόντρα σε οτιδήποτε καινούργιο έρχεται να μας προκαλέσει.Μη ξεχνάς βέβαια ότι το ίντερνετ είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, όπως και το κινητό επίσης. Όμως τα εργαλεία είναι πάντα επικίδυνα αν δεν ξέρεις να τα χρησιμοποιείς κι ενίοτε θανατηφόρα. Μακάρι το ξέσμασμά σου να γίνει η αρχή για να προσέξουν μερικοί τα ψιλά γράμματα που βρίσκονται πίσω από κάθε ύποπτη συσκευασία όπως είναι και το facebook. Τίποτα δεν είναι αθώο και τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Ξεκινά από ένα παιχνίδι παρακολούθησης για να εθιστούμε σ αυτό που έρχεται μετά χωρίς να αντιδρούμε. Φαντάσου μόνο, ότι κάποιοι έχουν δημιουργήσει μια τεράστια βάση δεδομένων για τον καθένα μας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανα πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο προς το συμφέρον τους ή το συμφέρον της παγκόσμιας εξουσίας που θέλει να ελέγχει ακόμα και το τι φοράμε. Βάδιζε λοιπόν με σηκωμένο κεφάλι και ζήσε όπως θέλεις εσύ με τη δύναμη του μυαλού σου που μπορεί να γκρεμίσει κάθε κατεστημένο που επιβουλεύεται τη προσωπικότητά σου, τη νοημοσύνη σου και την ανθρώπινη αξία σου."

Sxoliastis said...

Γυριστρούλα,

Μιά πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση...

Νομίζω ότι, όποιες απόψεις και αν ειπωθούν εδώ, το θέμα έχει λήξει προ πολλού: η παγκόσμια κοινότητα έχει αποφανθεί, με την τεράστια συμμετοχή της στο Facebook καθώς και σε άλλα ιντερνετικά κοινωνικά δίκτυα.

Μπορεί εμείς οι μεγαλύτεροι να μην τους καταλαβαίνουμε, μπορεί να θεωρούμε ότι έτσι καταργείται η πραγματική(?) κοινωνική επαφή, μπορεί ότι... αλλά ας θυμηθούμε τι νόμιζαν οι γονιοί μας γιά τις άλλες, τις δικές μας κοινωνικές συναναστροφές, τις γραδυνές εξόδους, τα μπαράκια, τους χίππις, την μοντερνα (τότε) μουσική, τα ...μακρυά μαλλιά, την ...ανηθικότηατ που θα ...κατέλυε την κοινωνική συνοχή, και ας μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη...

Οι νέοι κάθε εποχής έχουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας... και είναι εντυπωσιακό ότι σήμερα, μέσα από το Facebook, δεν διστάζουν να εκθέτουν σε δημόσια θέα αλλά και ...χρήση όλα εκείνα τα "προσωπικά δεδομένα" που εμείς οι μεγαλύτεροι τα φυλάμε σαν κόρη οφθαλμού...

Η πρώτη κοπέλλα που και "αντιρρησίας" κατά τον χαρακτηρισμό σου, μας είναι συμπαθής ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί μας ...δικαιώνει, γιατί συμμερίζεται τους φόβους των γονιών της... τους δικούς μας, δηλαδή. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, αποτελεί οπισθοδρόμιση... απόλυτη μειοψηφία.. Δυστυχώς? Δεν θα το έλεγα, και δεν λέω "ευτυχώς" γιατί δεν θέλω να "στενοχωρήσω" τους περίπου ...συνομίληκους...

Η τεχνολογία δεν κάνει πίσω... ούτε η κοινωνία... ναι, τρομάζει πάντα η εξέλιξη την πλειοψηφία των ...απερχομένων, αλλά πάντα συνέβαινε και πάντα θα συμβαίνει.

Αισιοδοξείτε...

Boul-boul said...

Κάνω κλικ στη διεύθυνση, ανοίγει το παράθυρο και πέφτω σ' ένα τοίχο. “Γράψτε κάτι” σα μικρο παιδί γράφω τα αυτονόητα:
βαριέμαι, η ζωή ειναι ωραία, κενό το πλήρες κενό. Αργότερα γίνομαι οπαδός της μερέντας, του Λουκά Βυντρα, των ευτυχισμένων μαζί, θαυμάστρια των tiger Lillies, του Μάνου Χατζιδάκι, του T.S.Eliot.
Αντιγράφω φράσεις όπως: Υπάρχω, κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω, Κάποιο φιλικό φως χορεύει εμπρός μου, οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ.
Κάποιος με ρωτά “τι σκέφτομαι” και γράφω: Σκέφτομαι να φάω ένα σοκολατάκι. Μια αόρατη φωνή μου λέει: You are one brilliant person και απαντώ: πρόσεξε με τα μπριλάντια μη σκίσεις κανένα καλσόν. Μια άλλη φωνή μου λέει: Τι εθνικότητας ήσουν στην προηγούμενη ζωή σου??? Ε λοιπόν θα σου το πω! Στην προηγούμένη ζωή ξέρω πως δεν ήμουν Γερμανίδα γκουβερνάντα. Κάνω το τεστ και ω του θαύματος βγαίνω λατινοαμερικάνα. Μεγάλη έκπληξη, 29 κυκλαδίτισσες που το έκαναν πριν από μένα βγήκαν... βορειο-Ευρωπαίες!
Μια φίλη μου ζητά να κάνω τεστ ευφυίας. Το κάνω και βγαίνω με IQ 85, ραδικιού δηλαδή
Τι σκέφτεσαι;
Είμαι κουρασμένη
Η Anna Voulgari took the "Έγκυρο τεστ προσωπικότητας" quiz and the result is: Αυτοπεποίθηση (!!!)
Gyristroula2 να σου πω κάτι;
Δεν με κάνεις add μπας και γίνει κάτι... γιατί face και Book μαζί λίγο δύσκολο.

gyristroula2 said...

Γιώργο, είναι πολλά που δεν καταλαβαίνουμε εμείς για τη σχέση των νεότερων με το διαδίκτυο. Όσο και να είμαστε εξοικειωμένοι-και facebook έχουμε, όλοι της παρέας, πλην βραχονησίδας- υπάρχει θέμα εξάρτησης, ιδίως στις μικρότερες ηλικίες. Ήδη υπάρχουν θεραπευτικά προγράμματα, όπως ίσως γνωρίζεις καλύτερα. Έχω εμπιστοσύνη και στις δύο αυτές κοπέλες και νομίζω μας δείχνουν όψεις μιας πραγματικότητας που δεν τη ζούμε άμεσα.

gyristroula2 said...

Οπτασία, σε ευχαριστώ εκ μέρους της ΜΠ για τα καλά σου λόγια. Αυτή η εγρήγορση είναι αναγκαία, για να μην οδηγηθούμε "ανεπαισθήτως" σε μια ζωή εντός των εικονικών τειχών, που θα υψωθούν με τη δική μας συναίνεση.

gyristroula2 said...

Σχολιαστή, ε δεν είμαστε και τεχνοφοβικοί, εμείς τουλάχιστον εδώ μέσα. Έχουμε ξεπεράσει πολλά ταμπού της γενιάς μας απέναντι στην τεχνολογία, κατά τεκμήριο. Και η νέα γενιά από την άλλη, δεν είναι εξ ορισμού απόλυτα προσηλωμένη στην εικονική πραγματικότητα, έχει διαφοροποιήσεις. Και αξίζει να τις ακούμε, ακριβώς γιατί προέρχονται από παιδιά που χειρίζονται καλύτερα το πληκτρολόγιο από το μολύβι. Και που η ζωή τους θα είναι μπροστά σε οθόνες, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, υποχρεωτικά.
Η μεγάλη διάδοση δεν συνιστά και τυφλή αποδοχή, πχ η αντίδραση των χρηστών του facebook απέτρεψε την πώληση των δεδομένων τους σε εταιρίες.

gyristroula2 said...

Boul boulάκι- αννούλα, είσαι στο facebook και δεν με έχεις ψάξει ακόμα; Καλέ, εγώ έχω μαζέψει όλο τον πληθυσμό των Κορθιανών στους φίλους μου, εσύ γειτονάκι πώς μου ξέφυγες; (Πάω να σε βρω τώρα)
Μπορεί να μην ασχολούμαστε εμείς μ' αυτά τα χαζά παιχνιδάκια, αλλά για σκέψου τι εργαλείο είναι αυτό, για να κάνουμε εκδηλώσεις, κινητοποιήσεις, χορούς και πανηγύρια (το βιολί μου εγώ) στο μέλλον;
Πάντα η μοίρα του νησιού μας ήταν το σκορποχώρι, τώρα με μπλογκ σαν το δικό σου και δίκτυα σαν το facebook, μπορούμε κάτι να κάνουμε.

Λορελάη said...

Το θέμα είναι μεγάλο και πολύπλευρο Γυριστρούλα μου και το ξέρεις.
Εγώ θα περιοριστώ να πω πως το σημαντικό είναι ότι αυτά τα δυο κορίτσια σκέφτονται και κρίνουν. Από κει και πέρα κίνδυνοι υπάρχουν, κι εμείς που έχουμε μεγαλώσει και ζήσει με άλλους τρόπους μπορούμε να τους δούμε καλύτερα. Αλλά η ζωή είναι από μόνη της ένας κίνδυνος. Δική τους η ζωή τους, δικοί τους και οι παλιοί και νέοι κίνδυνοι. Ας τους αντιμετωπίσουν όπως μπορούν. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους θυμίζουμε ότι η "ασώματη επικοινωνία" είναι πιο εύκολη και πιο ανοιχτή, αλλά λιγότερο... ζουμερή... :)
φιλιά και καλημέρες

Georgiadis said...

Κυρια Αναστασία καλησπέρα!

επιτέλους ακοοοοοοόμα δεν μάθατε να χρησιμοποιείτε greeklish???
Το facebook κράει αρχείο από τα στοιχεία ενός μέλους ακόμη και 6 μήνες μετα την οικειοθελή αποχώρησή του από το εν λόγω χωριό της κυβερνοχώρας. Απλά γιατί πίσω είναι η CIA όπως φημολογείται.

Αλλά μην ευλογούμε τα γένια μας και τα ημεροιστολόγια μια από τα ίδια είναι ας μην κρυβόμαστε απλά σε πιο εκλεπτυσμένη μορφή...

gyristroula2 said...

λορελάη μου, καλησπέρα, τώρα ευδόκησα να ρίξω μια ματιά εδώ, ήταν ολωσδιόλου μη...εικονική μέρα.
Συμφωνούμε σε όλα, το μόνο που μπορώ να προσθέσω είναι ότι η εικόνα που έχω εγώ για τα περισσότερα νέα παιδιά είναι ότι ισορροπούν μια χαρά μεταξύ εικονικού και πραγματικού κόσμου. Για την ώρα...(;)

gyristroula2 said...

Γιώργο, θα τα μεταφέρω αυτά στην Αναστασία, όπως τα λες. Εγώ η γυριστρούλα πάντως δεν αντέχω τα γκρίκλις καθόλου και δεν πρόκειται να τα συνηθίσω ποτέ.
Νομίζω ότι το ίδιο το ίντερνετ εξ ορισμού είναι μια απέραντη έκθεση, πληροφοριών, ιδεών, δεδομένων. Όποιος συμμετέχει, σε ένα βαθμό, εκτίθεται και φακελώνεται. Πώς αλλιώς;

Νικόλαος Νημάς said...

Αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση. Η πιο σωστή κουβέντα είναι στο σχόλιο:
"Ως προς το facebook και τα παρόμοια, νομίζω ότι ο κίνδυνος εξάρτησης μειώνεται με την ηλικία και την ωριμότητα, γι' αυτό στις μικρές ηλικίες χρειάζεται κάποια εποπτεία από τους γονείς της ενασχόλησης των νέων με το διαδίκτυο, ώσπου να μάθουν τα όρια και το μέτρο και να αναπτύξουν μηχανισμούς άμυνας."
Νίκος Νημάς

Τα γαϊδουράκια

Συνάντησα ένα γαϊδουράκι στο δρόμο μου. Πήρα το κινητό, το βγαλα μια φωτογραφία, σαν χαζοτουρίστρια. Ήταν σαμαρωμένο, δεμένο σε μιαν άκρη κα...