Wednesday, June 4, 2008

Μπρρρρρρρρρρρρρρρρ!



Ε, λοιπόν, ηρωισμοί υπάρχουν πολλών ειδών.
Να πολεμάς για την πατρίδα, τα ιδανικά, να αντιστέκεσαι στις σειρήνες του βολέματος και των συμβιβασμών, να μην ενδίδεις στους πειρασμούς του ευδαιμονισμού και της ματαιοδοξίας...
Τι είναι όμως όλα αυτά μπροστά σε μια ηρωϊκή βουτιά στα παγωμένα νερά του Αιγαίου;
Τι αντοχές χρειάζονται, για να μην το βάλεις στα πόδια να κουκουλωθείς με κανα δυο παλτά να συνέλθεις;
Η πρώτη επαφή σε κάνει να παραπατάς σαν πεχλιβάνης μαστουρωμένος, η δεύτερη να σκούζεις σαν να σε τσίμπησε σφήκα, η τρίτη, καθώς το νερό ανεβαίνει ανελέητα στο κορμάκι σου το ανυπεράσπιστο, σου φέρνει σκέψεις για διαθήκες και τελευταίους ασπασμούς κι αρχίζεις τα "σας αγάπησα πολύ και μη με ξεχάσετε και να ποτίζετε το σπαθόφυλλο, να μην ποτίζετε το μπέντζαμιν και να πλένετε το σκύλο πού και πού". Κάπου εκεί, είσαι έτοιμη να την κοπανήσεις με την ουρά στα σκέλια (μια και αναφέραμε το σκύλο), αλλά υπάρχει κι εκείνο το φιλότιμο, που λέει κι ο αείμνηστος Περικλής, είναι κι αυτή η μαυλίστρα η θάλασσα που λαμποκοπά και σε τραβάει σαν μαγνήτης (να σε κάψω, Γιάννη...) και........τολμάς!
Ναι! Είναι τόσο παγωμένη! Σαν να πέφτεις στις αρχαίες θάλασσες των παγετώνων ένα πράμα κι όπου να 'ναι θα γίνεις ένα απολίθωμα να μελετάνε οι ανθρωπολόγοι του μέλλοντος το ευγενές σου είδος.
Τελικά όμως, όλα συνηθίζονται, κι ο καπιταλισμός κι η μοναξιά και οι υψηλές τιμές των αγγουριών στη λαϊκή, δεν θα συνηθίσεις μια ψύχρα, μια κατάψυξη, ένα παγετό εκεί πέρα;
Ναι, επέζησα.
Είμαι πάλι κοντά σας σώα και αβλαβής, οι προσευχές σας εισακούστηκαν.
Το βραβείο ηρωϊκών πράξεων το αφήνω στην απόλυτη εκλογή σας, εγώ δεν ζήτησα τίποτε!

13 comments:

neoinileias said...

Συγνώμη για την όχληση, αλλά κάνουμε διαφήμιση στο blog http://neoinileias.blogspot.com/

Ελπίζουμε να συνεχίσετε να μας διαβάζετε…

meril said...

Χμμμ
εκτός από ωραιοτάτη είσαι και γενναιοτάτη!
Βεβαίως πρέπει να σου απονεμηθεί το παράσημο της τολμούσης κόρης (τι λέω βραδιάτικα η γυναίκα Παναγία μου...)

gyristroula2 said...

Αχ, μεριλάκι, πόσο με καταλαβαίνεις εσύ! Παρ' όλη την εγνωσμένη μου σεμνότητα και ταπεινότητα, βεβαίως!

Θερσίτης said...

Στη Νάξο θα σε έλεγαν ζαβή, στη λεβεντογέννα κουζουλή, στην Κεφαλονιά κουρλή (;). Στην Άνδρο πώς σε λένε;

gyristroula2 said...

θερσίτηηηηη! Το γενναία δεν σου φτάνει; Αμάν πια, με τόσο ωραία λέξη τι τα θες τα συνώνυμα;

NdN said...

Καλά έκανες και βούτηξες και ας ήταν παγωμένη! Οσο είσαι κοντά να την εκμεταλλέυεσαι γιατί μπορεί κάποτε να έρθει η ώρα και να ξεμείνεις στο Λονδίνο και να την βλέπεις 2 βδομάδες μόνο!

Σε σένα μιλάω ή σε μένα...

Καλημέρα σε όλους!

Λορελάη said...

χαχαχαχαχα Μπράβο! μπράβο! μπράβο! κλαπ κλαπ κλαπ !!!!!!!!
(κι ύστερα λες ότι δεν είσαι χειμερινή κολυμβήτρια... ένα τοσο δα απέχεις :)))))))

giorgos_st said...

Βρε παιδιά παλιά πέφταν στο Ζάλογγο οι γυναίκες, σήμερα αρκεί να πάνε για μπάνιο στις μία το μεσημέρι τον Ιούνιο και έγινε ο ηρωισμός!!! γειά σου ρε Ξενοφών τον δρόμο που άνοιξες τον ακολουθεί η Γυριστρούλα

vagnes said...

ε και συ, χωρις σαγιοναρες και ειχες και την απαιτηση να μη κρυωσεις...

gyristroula2 said...

Λορελάη εγώ γενναία κι εσύ γενναιόδωρη, αν δεν ήσουν εσύ κι μέριλ, ο ηρωισμός μου τοις κυσί, του χαμού.
ndn, έκανα ταξίδι κι εγώ για να τη βρω τη θάλασσα, μου είχε λείψει τόσο πολύ, αλλά έτσι είναι οι μεγάλοι έρωτες, σε παιδεύουν!
giorgo, καλά καλά, κάποιοι...Μπέκαμ, ούτε που κότησαν να βάλουν το δαχτυλάκι τους στο νερό, αυτό δεν είναι μέτρον ηρωισμού;
vagnes, λες αυτό να φταίει; Όσο να ΄ναι μια παρηγοριά είναι και οι σαγιονάρες, ε; Κι όμως την τρίτη φορά που μπήκα, χθες, ήταν πολύ πιο υποφερτή. Άμα σου λέω, όλα συνηθίζονται...

giorgos_st said...

Μα για τους Μπέκαμ το δαχτυλάκι του ποδιού τους είναι ότι πολυτιμότερο έχουν...τι απαιτήσεις ειν'αυτές?

meril said...

Πού είσαι καλέ;

gyristroula2 said...

Εδώ είμαι...