Monday, September 26, 2011

Η Κυρά- Λεούσα μέσα στα λάινα








Άνοιξε ένας καινούριος χωματόδρομος πίσω από το κοχυλιανό κάστρο, που πάει προς τη Μέλισσα. Φτάνει όμως μόνο μέχρι το ξωκλήσι της Κυρά- Λεούσας, που μέχρι τώρα το λειτουργούσαν μόνο οδοιπόροι πιστοί από το Κοχύλου.
Φτάσαμε μέχρι εκεί περνώντας μέσα από τοπία γνώριμα και άγνωστα μαζί. Μια "νέα γη" μέσα στα γνωστά μας λημέρια, απροσπέλαστη από μηχανοκίνητους επισκέπτες, γεμάτη από ενθυμήματα ανθρώπινου μόχθου, άλωνες, κελιά, αμασιές, εμπατές. Ακόμα και το φυσικό τοπίο, όπως στο υπόλοιπο νησί, είναι δημιούργημα ανθρώπινο, τα λάινα, οι αμυγδαλιές, οι συκιές, τα αμπέλια. Μόνο που εδώ έχουν μείνει όπως τα άφησε ο καιρός. Δύσκολο να χτίσεις, αν δεν υπάρχει δρόμος, ακόμα κι ένα κελί. Ακόμα και μια βουλιάστρα.
Μόνο το ξωκλήσι είναι περιποιημένο. Στο υπέρθυρο ως έτος ανακαίνισης αναφέρεται το 1909. (Τότε που ανακαινίζοταν η Ελλάδα ή τουλάχιστον έτσι πιστεύαμε.)
Μέσα στο δάπεδο μια άλλη χρονολογία, 1954.Δωρεά ευσεβούς πιστού. Από πού άραγε έφερε τα χρήματα; Βαπόρια, ξενιτιά; Τι τάμα ξεπλήρωνε με τη δωρεά του;
Στην εικόνα της Παναγιάς, στο πλάι της κορνίζας, λίγα κατοστάρικα παλιά, ξεπληρώνουν ένα άλλο τάμα, που δεν θα χαθεί ποτέ, όπως η αναγραφόμενη νομισματική τους αξία.
Μέσα σ'αυτό το μικρό ιερό, έχει ακόμα θέση για κερί και θυμίαμα.
Έξω η θάλασσα κοντινή και απρόσιτη, μαζί με το λιγοστό νεράκι της ρεματιάς, δροσίζουν το ξερό τοπίο.
Κι εμείς οι φυγάδες των άγριων καιρών, ξαποστάσαμε και ανασάναμε.
Βοήθειά μας η Κυρά- Λεούσα των λάινων.

7 comments:

Διονύσης Μάνεσης said...

Πόση αλήθεια, πόση αίσθηση διαχρονικότητας και αδιάπτωτης αξίας, πόση αντίστιξη στα ΔΝΤ και στην εκποίηση...

Φιλιά, Γυριστρούλα.

meril said...

είθε....
αλλά δεν το βλέπω...
έχουν αποστρέψει το πρόσωπό τους και μείναμε μονάχοι στις ξέρες

παρηγοριά το ωραίο τοπίο
έχει μιαν αθωότητα ακόμα....

gyristroula2 said...

Αν δεν είχαμε κι αυτά, καλέ μου Διονύση...
Την αγάπη μου.

gyristroula2 said...

μεριλού, παραφυλάνε οι άγιοί μας σ'αυτά τα μέρη. Μας περιμένουν...

Βραχονησίδα said...

νά'ξερες τί γαληνη μας χάρισες μέσα απο τις αρχαίες σταθερές,γυριστρούλα
σε πεθύμησα

gyristroula2 said...

Αχ, καλό μου φιλιοσάκι, εγώ να δεις!

sgouro said...

Ωραίο κείμενο ...ταξιδιάρικο.
Ελπίζω το τοπίο να μείνει για πολύ ακόμη έτσι , όπως το περιγράφεις γυριστρούλα

Τα γαϊδουράκια

Συνάντησα ένα γαϊδουράκι στο δρόμο μου. Πήρα το κινητό, το βγαλα μια φωτογραφία, σαν χαζοτουρίστρια. Ήταν σαμαρωμένο, δεμένο σε μιαν άκρη κα...