Tuesday, September 7, 2010

Αντίο, Τζοντίλιο!


Ήρθε χθες στο σχολείο με τη μητέρα του να μας αποχαιρετήσει. Ένα ευγενικό και έξυπνο παιδί,ο Τζοντίλιο από την Αλβανία, μας φεύγει. Οι γονείς του δεν βρίσκουν πια δουλειά εδώ και επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Ποια είναι όμως η πατρίδα του Τζοντίλιο; Πού βρίσκονται όλα όσα γεμίζουν τη ζωή ενός δεκατετράχρονου παιδιού; Οι φίλοι, οι συμμαθητές, το σχολείο, το γήπεδο, η πλατεία; Είναι αρκετοί οι συγγενικοί δεσμοί, η καταγωγή, η μητρική γλώσσα, να αναπληρώσουν τέτοιες απώλειες; Σίγουρα θα τα καταφέρει να προσαρμοστεί κι εκεί, όπως τα κατάφερε κι εδώ, άλλωστε τα παιδιά είναι ευπροσάρμοστα από τη φύση τους. Για μας σημασία έχουν τα δάκρυα που είδα στα μάτια του, όταν μας αποχαιρετούσε και το "ευχαριστούμε" της μάνας του. Ήταν χαρά μας που τον είχαμε στην τάξη και θα μας λείψει πολύ. Του ευχόμαστε καλή επάνοδο στην πατρίδα του και καλή σχολική χρονιά και περιμένουμε να μας γράψει, όπως μας υποσχέθηκε.

4 comments:

Θερσίτης said...

Τα δάκρυα του αγαπημένου μαθητήσας πιστοποιούν την ποιότητα της δουλειάς σας στο σχολείο. Πόσο αλήθεια δύσκολο είναι αυτά τα παιδιά να αποφασίσουν ποια είναι η απτρίδα τους, ποια η εθνικότητά τους, ποιες οι αγάπες και ποιες οι επιθυμίες τους! Αυτή η εποχή που ζούμε είναι πολύ σκληρή για τα παιδιά κάθε εθνικότητας, κάθε πατρίδας, κάθε πίστης.
Καλή πατρίδα,Τζοντίλιο. Και μιρουπάφσιμ, σοκ.

Dr. Aparadektos said...

ο ζωντανός ο χωρισμός
το λέει και το τραγούδι
παρηγοριά δεν έχει
.......

υπάρχουν - δυστυχώς - πολλοί Τζοντίλιο φέτος.
και θα κουβαλούν πάντα ένα κομμάτι ελλάδας μαζί τους. της ελλάδας που χαμογελά και της ελλάδας που πληγώνει....

gyristroula2 said...

Δεν ήθελε να φύγει,θερσίτη μου. Αναγκάστηκε. Αυτό είναι που μας πικραίνει, αλλιώς θα χαιρόμασταν που επιστρέφει στον τόπο του. Ελπίζω να πάνε όλα καλά γι' αυτόν, το αξίζει.

gyristroula2 said...

Dr Aparadekte, καλώς ήρθες στον ανεμόμυλο. Υπάρχουν πολλοί και θα γίνουν περισσότεροι όσο προχωράει η οικονομική κρίση. Ευκαιρία να συνειδητοποιήσει η ελληνική κοινωνία πόσο απαραίτητοι είναι οι μετανάστες. Ειδικά στα σχολεία, αν φύγει σημαντικός αριθμός παιδιών, θα υπάρξουν οδυνηρές συνέπειες: μείωση τμημάτων, οργανικών θέσεων,συγχωνεύσεις σχολείων και πάει λέγοντας.

Συνάντηση συμμαθητών

Καλοκαιρινή βραδιά, με το τρελό μελτεμάκι συντροφιά της. Στην όμορφη αυλή της Φωφώς, ξαναβρέθηκε η τάξη του 1977 του Λυκείου Άνδρου, 40 χρόν...